یک روز تعطیل با مارچ مورچ های دختری قشنگ شد. هرطرف چرخیدم به مثابه ی پیشی ملوسها ماچ آبداری از لپم کرده وهی گفته قربان بره دخترش...بلاچه با این زبونش حال دلمو کمی خوب کرد.
خلاصه که بودنش نعمته.
با دلمون مهربان تر باشیم.
برچسب:
نویسنده: آناهیتا اسدیان