رفیق یرو از دست دادم که یار گرمابه و سردابه بود.رفیقی که خیلی رفیق بود.اینروزا جاش برام خیلی خالیه.دلتنگم غنگینم بی تابم.مهربان خدا آرامشم بده حواست به من باشه.خدای خوبم میدونم هستی من بنده ام و تو خدایی.تو دلی به وسعت کل مخلوقاتت داری اما من نه. من بنده ام و ناصبور.خدایا مرا دریاب . بیش از پیش دریاب.تو پناهم باش.
برچسب:
نویسنده: آناهیتا اسدیان